Het laatste…,

Lieve allemaal 

Gisteren ochtend afscheid genomen van Linda. Zij vertrok naar het ziekenhuis. Loranca wilde blijven om afscheid te nemen maar Linda appte haar dat het druk was en of ze wilde komen. Uiteraard is Loranca gegaan dus dat was een kort afscheid.

Het was de bedoeling dat ik rond 9:30 werd opgehaald maar dat werd dus 11:15. Na ook afscheid genomen te hebben van Adama, de dame van het winkeltje, stapte ik in de taxi van Paul. 

Paul kwam mij halen en samen met Alasana hebben we de oversteek gemaakt naar Banjul. Er ging maar 1 ferry en die was ook nog eens traag zei Alasana. Met elke meter die mij verder van Essau bracht had ik er steeds meer rust in. Het was goed zo.

Sul haalde mij op vanaf de haven. Nadat ik Alasana een stevige knuffel had gegeven is hij weer de ferry opgestapt en ben ik naar Pieter gebracht. Daar aangekomen was hij zijn tomatensoep aan het maken. Toen dat klaar was zijn we naar de strip gegaan om souveniertjes te scoren. Ik moet zeggen, als je 3 kraampjes gezien hebt, dan heb je ze allemaal gezien🤣. Iedereen wil wat aan je verdienen en trekken je nog net niet hun kraampje in. Toen ik geslaagd was hebben we een drankje gedronken en weer terug naar Pieter zijn plek.

Na een goede en fijne douche, languit op een ligbedje. Het avond eten was heerlijke stoofvlees met patatjes. Super lekker. Zelf gemaakt door Pieter. Na het eten was het wachten op de taxi om mij naar het vliegveld te brengen. Sul zou mij ophalen om dan ook de 2 nieuwe dames mee terug te nemen naar Pieter. Het werd alleen geen Sul maar een cousin-brother zoals hij het zelf vertelde aan Pieter. Ik moet zeggen dat vond ik heel spannend maar het was een vriendelijke man, Benjamin. Hij vertelde dat hij wel eens vaker iets voor Sul doet aan taxiritjes als Sul dat niet kan. Hij heeft mij netjes bij de airport afgeleverd.

Banjul Airport is echt een belevenis opzicht. Je komt aan in een hal. Daar zitten mensen te wachten. Je loopt naar de paspoort controle. Daar betaal je 1400 Dalasi om het land weer uit te komen. Vervolgens zet je twee stappen en je bent bij de douane. Een klein bochtje om en je bent bij de scanner voor de bagage. Alles op Banjul airport gister best goed. Op het moment dat ik bij de tax-free shopping was werd ik aangesproken door een jongeman. Hij vroeg wat ik gedaan had in Gambia. Heel geïnteresseerd maar ik probeerde hem wel regelmatig te laten weten dat ik geen zin had in een gesprek. Toen hij doorkreeg dat ik geen neuro verpleegkundige was en geen verstand van medicijnen had,omdat zijn vader een hersenbloeding had gehad, was ik niet meer interessant. Hij bleef uit fatsoen nog even in de buurt en daarna droop hij af. 

Het vliegtuig van Royal Air Maroc was mooi op tijd, het bracht de 2 nieuwe dames mee. Die ik niet gezien heb maar het was wel vreemd om te bedenken dat we op hetzelfde moment voor hetzelfde doel daar waren. 

Na een goede vlucht van ongeveer 3 uur kwam ik aan op Casablanca. Wat is dat een mooi vliegveld.

Ik heb 3,5 uur moeten wachten op mijn volgende vlucht naar Malaga. Ik had besloten om via Malaga terug te vliegen om nog een klein weekje bij Barry te zijn. Ik wist dat Barry in La Carihuela was en wilde hem verrassen. Hij wist alleen niets van mijn plannen. Het was een enorme verrassing toen ik ineens voor hem stond. Zijn gezicht vol verbazing en blijdschap was waar ik voor naar Malaga was gekomen. Het is goed zo!

Met dit verhaal is ook een einde gekomen aan mijn bijzondere, memorabele reis naar Gambia voor Rescue Baby Gambia. Ik had het nooit willen missen en kom als een rijker mens terug. Gambia en RSB zit in mijn ❤️.

Bedankt voor het lezen van mijn verhaaltjes. Misschien ooit nog een nieuw avontuur 🤔😊