Solo bijna

Lieve Allemaal,

Loranca had gisteren avond afgesproken met de lange Jainaba dat ze Loranca zou bellen als het druk ging worden in de nacht. Ik kan vertellen, we hebben heerlijk geslapen.

Tegen half 8 ging de telefoon, ik was al wakker. Het was Jainaba met de vraag of Loranca wilde komen voor een bevalling. Ze is toen samen met Linda naar het ziekenhuis vertrokken. 

Ik heb rustig de tijd genomen om wakker te worden, te ontbijten, de huiselijke dingen te doen. Wasje gedraaid. Pompoensoep gemaakt met een lekker pepertje erin.

Tegen 13:45 naar het ziekenhuis gegaan. Loranca en Linda gingen weg. Ik bleef daar alleen wat ik ergens ook wel spannend vond maar ik kon me gelijk buigen over een borstvoeding kwestie. 

Deze moeder was vrijdag bevallen bij ons in het  ziekenhuis, ik herkende haar. Was haar eerste kindje. Het kleintje kwam binnen met koorts. Ging niet goed aan de borst. Kreeg gelijk infuus. Ik heb moeder helpen kolven. Ze kolfde in nog geen 5 minuten 10 cc. Ik zag een klein jongetje wat goed aan de borst ging maar echt aan het vragen om voeding was. De warmte hielp hem ook niet. Verteld dat afkoelen echt kan helpen. Ik haalde het ventje steeds uit zijn doek, mama wikkelde hem er weer in. Uiteindelijk maar opgegeven. 

Op een gegeven moment komt er een meisje binnen, 17 jaar hoorde ik wat later. Volledige ontsluiting, eerste kindje. De mannelijke verloskundige dwong echt dat kindje uit de buik van de moeder. Er waren geen pers weeën maar dat kind moest geboren worden. Het was eigenlijk heel zielig. Met dat het meisje geboren was verdween ook de verloskundige. Ik kreeg letterlijk het gevoel van “mijn werk zit er op, lossen jullie de rest maar op”. Het gevolg was dat ik moest afnavelen want de twee verpleegkundigen die er bij waren hadden geen idee wat ze moesten doen ik nam de kleine mee naar de onderzoekskamer om de vitale functies te controleren. Toen ik dat gedaan had ging ik terug naar de moeder voor de placenta maar die was inmiddels ook geboren wat door twee verpleegkundigen wel gedaan was.

Na dit enerverende moment werd het rustig op de afdeling en ben ik rond 18:00 terug naar het huis gegaan. Daar hebben we met Alasana de pittige pompoen soep gegeten en daarna nog een spelletje skipbo gedaan.

Nu weer lekker in bed. Het onweert hier aardig. Minmimale regenbui.