Dag 3

Lieve allemaal,

De beruchte 3e dag, de Zevenheuvelen (disclaimer: het zijn er maar 6 ;-)).

De dag begon weer om 3.00. Geloof me dat is best wel vroeg. Het gekke is dat je zou denken dat in slaap vallen makkelijk zou zijn maar niets is minder waar. In ieder geval niet in mijn belevenis. Pas als je gaat liggen besef je dat je hele lijf gewoon zeer doet. Je voelt spieren waarvan je het bestaan niet eens wist. Gisteren avond, ik lag in bed, had mijn verhaaltje geschreven, alle appjes waren beantwoord en dan denk je......nu wil ik slapen. Nee hoor, je lijf begint dan te jeuken en te trillen en te trekken en weet ik veel wat nog meer. Van de linkerzij, naar de rug, naar de rechterzij en dat dan nog een paar keer. Totdat in 1x het lampje uitgaat en dan slaap je.

Maar goed, terug naar 3.00 vanochtend. Veel zin in ontbijt had ik niet maar toch wel gedaan. Beter voor de extreme fysieke inspanning die je lichaam ondergaat. Nu iets later in de auto gestapt, 4.15u. Tegen 4.50 op de wedren waar ik de dames weer vond. Iets later gestart en met frisse tegenzin onze wandeltocht begonnen. Ik moet zeggen, ondanks dat je je lijf steeds meer voelt is deze dag voor mij dit jaar wel favoriet. Waar ik het in 2016 bijna op wilde geven, met dank aan Monique dat dat toen niet gebeurt is, had ik vandaag veel meer zin. De omgeving is prachtig, de plaatsten, die je doorkomt zijn gezellig maar wat zijn die heuvels hoog......hahahahah. Blijken toch echt 7x de Mount Everest te zijn....hahaha.

Rusten, naast de piskruizen en op een plek waar normaal de honden hun behoefte doen is niet voor herhaling vatbaar kan ik je vertellen. Wat stonk het op die plek.

Ergens voorbij Groesbeek zou Jenson, mijn jongste staan maar die heb ik, ondanks zijn bijna 2m, echt over het hoofd gezien. Ik heb hem naar de carvan laten gaan.

Op een bepaald moment heb ik de dames achter mij gelaten en ben ik vooruitgelopen om optijd binnen te zijn. Dat is gelukt. 

Bij terug komst, samen met Jenson gegeten, wat ik echt erg gezellig vond.

Morgen de laatste dag van dit bijzondere avontuur. Het wordt de warmste dag en ook de langste dag maar uitlopen doen we nem......

Nog een quote van onderweg: Vorige jaar leek dit nog zo'n goed idee hé?

Ik kom morgen weer bij jullie terug. Morgen is mijn schatje Barry er met Hetty. De moeder van 1 de mede kroegeigenaren. Heel gezellig. Hopelijk met niet veel Gladiolen.

Slapp lekker!!!

PS: Lieve mensen, blijven sponsoren he.....Ik doe dit alles voor de mama's en de kleintjes in Gambia