Baby's

Lieve allemaal.

Na een veel betere nacht dan de eerste nacht, rond 7:30 maar het bed uitgegaan. Tegen 8:00 konden we weer heerlijke Tapalapa's halen bij Adema, zij is de vrouw die recht tegenover ons het kleine winkeltje heeft. Heerlijk ontbeten met ons 5en. 

Rond 9:00 zijn Lidia, Janine en Maria met Alasana naar de kerk gegaan om een dienst bij te wonen. Karin en ik vertrokken voor onze eerste dag naar het ziekenhuis. Nog niet wetende wat ons te wachten zou staan. Bij binnenkomst op de kraamafdeling hoorden we al snel dat er vlak daarvoor een jonge vrouw bevallen was van een dochter, haar 4e kind. Baby lag onder de warmte lamp terwijl moeder lag bij te komen op een andere kamer. De verpleegkundige vertelde ons dat moeder wat stolsels verloren was en nog nagekeken moest worden. Wij togen met ons drieën naar de ruimte. Zonder enige voorbereiding dwong de verpleegkundige de benen van de jonge moeder uitelkaar, ging er zonder waarschuwing met de hele hand naar binnen om zo de baarmoeder schoon te maken. Karin en ik werden er echt een beetje beroerd van. Bij ons worden alle handelingen altijd van te voren uitgelegd en zelfs bij het uitvoeren ervan wordt alles nogmaals verteld. Deze dame had heel veel pijn bij het ondergaan van deze "brute" invasie. 

Vervolgens kwamen we er achter dat controles heel schaars gedaan worden. Eens in de zoveel tijd wordt de bloeddruk en de temperatuur gemeten. Karin had bij het meisje wat in de ochtend geboren was de temperatuur opgenomen. 35,8. Onder de warmtelamp. Hier warmde ze niet goed genoeg bij op, dus door naar haar moeder huid op huid. Nog geen 10 minuten later lag het kindje alweer ingewikkeld en naast haar moeder. Mensen zijn het niet gewend om hun kindje na geboorte veel bij zich te hebben, daar tegenover staat wel dat elk kind tot ongeveer het derde levensjaar bij moeder op de rug gedragen wordt.

Als het rustig is zitten alle verpleegkundigen en verloskundige bij elkaar te praten. Wij bestoken ze met vragen waarom de ene vrouw dit en de andere vrouw dat......er wordt wel heel geduldig antwoord gegeven wat voor ons fijn is omdat we willen proberen te begrijpen hoe ze werken in het ziekenhuis.

Opeens was er commotie omdat er een soort van ambulance aankwam met een vrouw die aan het bevallen was. In allerijl werd er een bed aan de kant geschoven en werd ze op een drafje naar de verloskamers gebracht. Nog voordat ze op het bed lag was er al een klein jongetje geboren. Ondanks dat het chaotisch verliep waren we op dat moment een goed werkend team. Karin en ik kwamen er wel vrij snel achter dat ondanks de spullen die massaal worden gedoneerd er niets daarvan op zaal en verloskamers ligt. Bij het naar de verpleegster post lopen, liepen we langs een kitten. Karin zei" goh, die poes ligt bij te komen van de warmte", waarop ik zei,naar de kitten gekeken te hebben "nee joh, die is dood"! Waarschijnlijk hebben we de kitten vermoord bij het zo snel verplaatsten van een bed waardoor er een wiel over de slapende kitten gereden is. Het was nog een kleintje al Wij hebben geen kraamverband kunnen vinden of luiers voor de baby's. Op onze vraag waarom dat er niet is, werd verteld dat de familie dat moet kopen. Dit is tevens ook het knelpunt. Ondanks dat zorg in the Gambia, gratis is wordt er weinig verstrekt uit angst voor mensen die die spullen willen stelen, om weer door te verkopen. Wat ook wel weer te begrijpen is.

Met de jonge dame die zo snel beviel bij binnenkomst werden er ook 2 andere dames opgenomen. 1 dame was zwanger van haar 6e kind, de andere van de eerste. Beide dames zagen er niet ouder uit dan 20. In mijn optiek veel te jong om al moeder te zijn of te worden. Dat doet bij mij wel de volgende vraag rijzen: " In hoeverre zijn de vrouwen daadwerkelijk blij om zwanger te zijn. Ongeacht het hoeveelste kind. Er zal toch weer een mond gevoed moeten worden". 

We werden door Janine, Maria en Lidia afgelost rond half 3. We hebben de zorg aan ze overgedragen en gehoopt voor ze dat ze de bevalling van de beide dames mochten doen.

Karin en ik zijn bij terugkomst in het Toubabhouse, na het aantrekken onze bikini, op een keihard bed gaan liggen. Relaxed lag het niet in ieder geval. Na het douchen kwamen de dames weer terug van het ziekenhuis. 

Lidia en Maria hebben pannenkoeken gebakken. Samen met Alasana hebben we heerlijk van gesmuld. Na het eten is het vriendje van gekko Sjaakie dood gemaakt door Alasana.

Morgen weer een nieuw dag en zien wat de dag brengt.